De politie van Tasmanië en ouderenmishandeling

Tasmanië heeft het hoogste percentage ouderen van alle Australische staten en territoria: bijna een kwart van de bevolking is ouder dan 65 jaar. Vanwege deze demografische realiteit neemt de politie van Tasmanië ouderenmishandeling zeer serieus.

Commandant Jo Stolp APM, hoofd Community Engagement bij de politie van Tasmanië, beschreef ouderenmishandeling als ‘een soort epidemie die op de achtergrond sluimert’.

Ze vertelde dat de Tasmaanse regering in 2023 het initiatief „Lifelong Respect: Tasmania’s strategie om ouderenmishandeling te beëindigen 2023–2029“ heeft gelanceerd. Dit is de derde strategie van de staat ter voorkoming van ouderenmishandeling. De politie van Tasmanië zal bovendien een nieuw en specifiek actieplan voor maatschappelijke betrokkenheid uitvoeren.

"Oudere Tasmaniërs verdienen veiligheid, waardigheid en keuzevrijheid", aldus commandant Stolp. "De politie zal luisteren, actie ondernemen en samenwerken met hulpdiensten [om dit te realiseren]."

Wat de politie van Tasmanië doet

Commandant Stolp vertelde Compass dat Tasmanië momenteel geen specifieke wetgeving tegen ouderenmishandeling kent, en dat de wetgeving inzake huiselijk geweld alleen betrekking heeft op relaties tussen intieme partners. De politie onderneemt alle mogelijke stappen om ouderenmishandeling aan te pakken.

Desondanks heeft de politie van Tasmanië al tal van maatregelen genomen om ouderenmishandeling aan te pakken.

• Onvolledige melding van ouderenmishandeling – „Als u nog niet klaar bent om aangifte te doen, nemen we toch alle informatie op die u ons wilt geven, en verwijzen we u ook door naar hulpverlening, zodat u, als u daar toe in staat bent, later terug kunt komen om ons meer te vertellen“, aldus de commandant.

• Het verhaal maar één keer vertellen – ‘Onze medewerkers dragen allemaal bodycams, waardoor ze direct een verslag van getuigen kunnen krijgen. Zo hoeven die mensen hun verhaal niet steeds opnieuw te vertellen en hoeven ze later ook niet meerdere verklaringen af te leggen.’

• Gebruik van bevoegdheden voor welzijnscontroles – ‘[Als] iemand al een tijdje niet is gezien, of als een buurtbewoner zich zorgen maakt over een oudere, is de politie eigenlijk de enige instantie die de bevoegdheid heeft om bij die persoon langs te gaan en te kijken hoe het met hem of haar gaat … We kloppen op de deur en zorgen ervoor dat we die oudere kunnen zien en met hem of haar kunnen praten.’

• Een traumagerichte aanpak hanteren – Politie-aspiranten worden getraind om bij gevoelige kwesties, zoals ouderenmishandeling, een traumagerichte aanpak te hanteren, zodat ze op een tactvolle, oplettende en ondersteunende manier hulp kunnen bieden.

Wat is een traumagerichte aanpak?

Dit is een zachtaardige, attente en ondersteunende aanpak die er rekening mee houdt dat ouderen in het verleden mogelijk ernstige traumatische ervaringen met de politie hebben gehad, waardoor het moeilijk voor hen kan zijn om misbruik te melden, of dat ze in het algemeen traumatische ervaringen hebben meegemaakt.

"Zij [de agenten] begrijpen welke invloed trauma kan hebben op iemands hersenen en hoe dat iemands reactie op de politie kan beïnvloeden," legde commandant Stolp uit. "Het gaat erom te herkennen wat er bij die persoon speelt en wat daadwerkelijk een trigger kan zijn, wat er met hem of haar aan de hand is."

‘Ze zouden het vrijwel op dezelfde manier aanpakken als bij een slachtoffer van seksueel misbruik. Ze zouden ermee rekening houden dat we niet willen dat de betrokkene zijn of haar verhaal meerdere keren moet vertellen.’

Financiële druk en ouderenmishandeling

Commandant Stolp maakt zich vooral zorgen om ouderen die in financiële moeilijkheden verkeren, met name wanneer volwassen kinderen weer bij hen intrekken of wanneer ze ten laste komende familieleden hebben.

"Ik denk dat er daar gewoon veel ruimte is om misbruik te maken van de situatie – of dat nu opzettelijk is of niet, dat weet ik niet, maar – ik zie in ieder geval steeds vaker huishoudens met meerdere inkomens, en met name in die lagere sociaaleconomische klasse," merkte ze op.

"Als volwassenen problemen hebben met drugs of andere verslavingen," legde commandant Stolp uit, "komen ze vaak weer bij hun ouders wonen, zelfs als ze al in de dertig, veertig of vijftig zijn. Maar dan wonen ze samen met een ouder die misschien al in de tachtig is, en dan kan het gemakkelijk worden om misbruik van hen te maken."

"En dat is geen voor de hand liggende vorm van misbruik, maar het brengt die ouderen in een zeer moeilijke situatie, vooral gezien de kosten van ouderenzorg en begeleid wonen," zei ze.

‘De grootste uitdaging voor een oudere is om te beseffen dat hij of zij wordt uitgebuit of misbruikt. Weet je, ze willen het beste voor hun familie, maar ze worden voor de gek gehouden en doen alsof er iets gebeurt wat in werkelijkheid niet zo is.’

Een veelbesproken gerechtelijk onderzoek in 2017 en 2018 bracht aan het licht hoe ernstig ouderenmishandeling kan zijn en leidde tot veranderingen in de belangenbehartiging en de doorverwijzingsnetwerken voor hulp bij ouderenmishandeling.

Ernstige ouderenmishandeling: het verhaal van Janet

In 2010 stierf de 77-jarige Janet Mackozdi aan onderkoeling als gevolg van ernstige verwaarlozing. Uit het gerechtelijk onderzoek bleek dat de dochter en schoonzoon van mevrouw Mackozdi – een verpleegkundige en een begeleider van mensen met een beperking – haar dwongen om bij temperaturen onder het vriespunt in een ongeïsoleerde zeecontainer te slapen.

De dochter weigerde haar moeder in een verzorgingstehuis te plaatsen of zorgdiensten in te schakelen, omdat zij en haar man mevrouw Mackozdi financieel uitbuitten. Ze gaven bijna driekwart van de waarde van haar nalatenschap uit.

In haar bevindingen verklaarde lijkschouwer Olivia McTaggart: „Naar mijn mening vallen de verwaarlozing van de gezondheid van mevrouw Mackozdi en haar financiële uitbuiting gedurende een langere periode door familieleden die zij vertrouwde, onder de definitie van ‘ouderenmishandeling’” (blz. 37).

Wat kun je doen als je te maken hebt met misbruik?

Commandant Stolp wil dat u aangifte doet bij de politie. ‘Als u ons vertelt dat u slachtoffer bent van ouderenmishandeling en ons uitlegt hoe dat in zijn werk gaat, zullen wij u behandelen als slachtoffer van een misdrijf, net zoals we dat bij elk ander soort misdrijf zouden doen.’

Ze voegde eraan toe dat mensen een beroep kunnen doen op een advocaat van de rechtsbijstand en op begeleiding. Ook Advocacy Tasmania (1800 005 131) en de hulplijn voor ouderenmishandeling (bel 1800 353 374) kunnen helpen.

Om het risico op ouderenmishandeling zo klein mogelijk te houden, raadt commandant Stolp mensen aan om hun voorzieningen voor de oude dag, zoals testamenten en permanente volmachten, te versterken.

‘Wat ik graag zou zien … is dat mensen hun laatste levensjaren echt „waterdicht“ regelen, of dat nu via een testament is, een permanente volmacht of iets dergelijks, om ervoor te zorgen dat [misbruik] niet kan plaatsvinden. Een zekere mate van zelfstandigheid, zodat degenen die er baat bij hebben een oudere uit te buiten, niet degenen zijn die de touwtjes in handen hebben.’

Als iemand die je kent te maken heeft met mishandeling

Commandant Stolp wil ook dat de bredere gemeenschap haar vermoedens bij de politie meldt als men denkt dat iemand anders het slachtoffer is van ouderenmishandeling. ‘Meld het alstublieft, en geef duidelijk aan wat u denkt dat het is,’ zei ze tegen Compass.

‘Maak de politieagenten duidelijk dat u denkt dat de persoon financieel wordt gecontroleerd, [of] dat hij of zij wordt verwaarloosd of het slachtoffer is van een of andere vorm van fysiek geweld – maar zeg hen dat u denkt dat het om ouderenmishandeling gaat.’

‘Zodat wanneer zij [de agenten] in zo’n situatie terechtkomen, ze daarop alert zijn en daar naar op zoek gaan. Niet alleen dat de persoon de deur opendoet en zegt: “Ja, alles is in orde”, maar dat ze er wat dieper op ingaan, omdat iemand zich zorgen heeft gemaakt.’

Aangezien een kwart van de Tasmaniërs ouder is dan 65 jaar, staat de politie van Tasmanië klaar om te luisteren en op te treden tegen ouderenmishandeling – maar daarvoor is het nodig dat de gemeenschap zich laat horen.

Hulplijnen

Bel in geval van nood altijd 000.

• Advocacy Tasmania 1800 005 131

• Hulplijn voor ouderenmishandeling 1800 353 374

• Misdaad Stoppers 1800 333 000

Bronnen

Politie van Tasmanië - website

---

Over de auteur

Commandant Joanne Stolp APM

Politie Tasmanië

Commandant Stolp is al 30 jaar in dienst bij de politie van Tasmanië en heeft in diverse...

Profiel bekijken