Wie beslist over het gebruik van fysieke en chemische dwangmaatregelen in instellingen voor ouderenzorg?

Beperkende praktijken hebben betrekking op het beperken van de vrijheid van een individu om zijn gedrag te controleren en kunnen fysieke dwang, het gebruik van psychoactieve medicatie of het afzonderen van een individu in een kamer waar hij niet weg kan of waar hem wijsgemaakt wordt dat hij niet weg kan, omvatten.

Om duidelijk te maken wie kan beslissen over het gebruik van een beperkende praktijk in de bejaardenzorg in Victoria, introduceerde de staatsregering de Aged Care Restrictive Practices Substitute Decision-maker Act (SDM Act), die op 1 juli 2025 van kracht werd.

De SDM Act voorziet in een hiërarchie van personen die beslissingen kunnen nemen namens een oudere zorgbewoner met betrekking tot het gebruik van een beperkende praktijk, wanneer de oudere zorgbewoner geen beslissingsbevoegdheid heeft.

Aged Care Justice (ACJ) heeft Factsheets gemaakt voor het publiek en de juridische gemeenschap om de nieuwe vereisten beter te begrijpen. Je vindt deze op de onderstaande link.

Dit project ontving financiering via het Victorian Legal Services Board Grants Program.

Volgens de Commonwealth wetgeving voor ouderenzorg moeten aanbieders van residentiële ouderenzorg geïnformeerde toestemming krijgen voor een beperkende praktijk voordat deze wordt toegepast.

De SDM Act was nodig omdat de Enduring Powers of Attorney of Medical Treatment Decision Maker afspraken in Victoria geen betrekking hebben op beperkende praktijken.

"Deze hervormingen waren dringend nodig om een einde te maken aan de verwarring over wie toestemming kan geven of onthouden voor het gebruik van een beperkende praktijk. Dit is een mensenrechtenkwestie en verdere hervormingen zijn nodig, zoals richtlijnen om een vervangende beslisser te helpen bij de overwegingen bij het nemen van deze moeilijke beslissingen", zegt ACJ CEO en advocaat Anna Willis.

De volgorde van vervangende besluitvormers zoals uiteengezet in de SDM Act is:

1. een persoon die is aangewezen door de bewoner van de ouderenzorg

2. een tijdelijke benoeming als er geen voordracht is

3. benoeming op verzoek bij het Victorian Civil Administration Tribunal (VCAT)

4. verzoek van de bejaardenverzorger aan VCAT om te beslissen over het gebruik van een beperkende praktijk