Elizabetta droeg haar huis over aan haar zoon

Elizabetta was vastbesloten om tot haar dood in haar eigen huis te blijven wonen. Haar zoon, Kalevi, moedigde haar aan om het eigendomsrecht van het huis aan hem over te dragen, omdat dit goed zou zijn voor zijn reputatie bij de bank en hij zei dat ze er de rest van haar leven kon blijven wonen. Elizabetta was blij dat ze haar zoon kon steunen en besloot dat dit geen probleem was omdat hij het huis op een dag zou erven.

Ze bracht Centrelink op de hoogte, die bevestigde dat ze een belang in het huis had als oma, dus het had geen invloed op haar ouderdomspensioen.

Toen Kalevi's bedrijf instortte, liet de bank hem weten dat hij Elizabetta's huis moest verkopen om zijn schulden af te lossen. Elizabetta werd gedwongen om haar huis, de buurt waar ze al 60 jaar woonde en haar prachtige tuin te verlaten en te verhuizen naar Kalevi's logeerkamer aan de andere kant van de stad.