:format(avif):quality(75))
Nina en Joe waren allebei in de zeventig. Ze woonden in hun eigen huis, dat getaxeerd was op 950.000 dollar. Ze hadden moeite om de hypotheek van 280.000 dollar af te betalen, omdat hun enige inkomen het ouderdomspensioen was.
Nina en Joe kwamen gelukkig tot een overeenkomst met hun dochter Marie en hun schoonzoon Pete. Nina en Joe verkochten hun huis en droegen $600.000 bij aan Marie en Pete om een nieuw huis te kopen, groot genoeg voor hen allemaal om in te wonen.
Nina en Joe brachten Centrelink op de hoogte, die opmerkte dat deze bijdrage in ruil voor een verblijfsrecht een omaflatend belang vormde en dat ze hun pensioen zouden blijven ontvangen. Nina en Joe verschaften Centrelink schriftelijke documentatie van de regeling.
Helaas eisten Marie en Pete na vijf jaar samenwonen en oplopende spanningen dat Nina en Joe zouden verhuizen. Nina en Joe vroegen Marie om hun bijdrage terug te geven, maar Marie weigerde en zei dat ze dacht dat het een cadeau was geweest.
Omdat Nina en Joe Centrelink op de hoogte hadden gesteld en schriftelijke documentatie hadden verstrekt, konden ze bewijzen dat de $600.000 geen schenking was, maar een bijdrage in ruil voor zorg en onderdak. Ze namen een advocaat in de arm die met Marie en Pete onderhandelde om het huis te verkopen en de betaling terug te betalen, omdat ze Nina en Joe niet langer de beloofde zorg en onderdak gaven.