Shamara is een oudere vrouw die alleen woont in Noordwest-Queensland. Haar zoon woonde bij haar terwijl hij zijn scheiding doormaakte. In die periode stuurde haar ex-schoondochter hen beiden regelmatig gemene en soms bedreigende berichten, wat is doorgegaan zelfs nadat Shamara’s zoon was verhuisd. Shamara maakt zich zorgen om haar veiligheid en heeft daarom hulp gezocht om een huisverbod (DFV-bevel) aan te vragen. Vanwege Shamara’s cognitieve beperkingen waren er verschillende telefoongesprekken en persoonlijke bezoeken nodig voordat de aanvraag kon worden ingediend. Het team heeft ook contact opgenomen met de vertegenwoordiger van de rechtsbijstand van de tegenpartij, met als doel het conflict te verminderen en het risico voor Shamara tot een minimum te beperken. Op de dag van de zitting bij de kantonrechter kwamen beide partijen overeen tot een schikking te komen en verklaringen te ondertekenen waarin zij toezegden alle betreffende gedragingen te staken. Shamara is ook in contact gebracht met lokale dienstverleners die haar ondersteunen met thuiszorg, zodat zij zich beter voelt in haar eigen huis.