:quality(75))
Iedereen heeft het recht om te beslissen wie hij ziet en met wie hij contact heeft. Dat recht wordt niet minder naarmate we ouder worden. We moeten bijvoorbeeld de familieleden en vrienden kunnen zien die we willen zien en de huisarts waaraan we de voorkeur geven.
Helaas verhinderen mensen soms dat we kunnen kiezen wie we zien en met wie we contact hebben. Ze kunnen goede bedoelingen hebben - ze geloven bijvoorbeeld dat de persoon die verboden is ons slecht behandelt. Maar het is nog steeds onze keuze of we die persoon zien of niet.
Als iemand anders beslist wie we zien en met wie we contact hebben, kan hij of zij ons het recht op autonomie bij het nemen van beslissingen ontzeggen. Dit kan neerkomen op sociaal en emotioneel misbruik.
Ouderenmishandelingis een term die wordt gebruikt om mishandeling, intimidatie of uitbuitend gedrag tegenover een oudere persoon te beschrijven, of een gebrek aan zorg dat resulteert in hun schade of verdriet. Het kan gebeuren in allerlei relaties en situaties, en het kan opzettelijk of onopzettelijk zijn. Het kan moeilijk zijn om het te herkennen, maar als we ons bang, geïsoleerd, niet gerespecteerd of onveilig voelen, dan is het de moeite waard om hulp te zoeken om dingen te veranderen.
Andere tekenen van beperking van persoonlijke vrijheden zijn onder andere:
onze sociale activiteiten beperken
het onthouden van onze post of toegang tot een telefoon
beslissingen over de besteding van ons geld overnemen
zonder toestemming in ons huis komen wonen en anderen meebrengen.
We kunnen psychisch misbruik herkennen als het gebeurt omdat het ons emotionele pijn, angst of verdriet bezorgt of ons vernederd doet voelen. We kunnen ons neerslachtig of bezorgd gaan voelen.
Helaas zijn de mensen die verantwoordelijk zijn voor psychologische ouderenmishandeling vaak volwassen kinderen. Andere verantwoordelijken kunnen schoonzonen en -dochters, partners, vrienden en buren zijn.
Soms mengt de verantwoordelijke persoon controlerend gedrag met liefdevol of verontschuldigend gedrag. Ze verbergen het controlerende gedrag voor andere mensen en vertonen alleen liefdevol gedrag als er anderen in de buurt zijn. Het is moeilijk om erachter te komen wat er aan de hand is omdat de onaangename behandeling zo inconsistent is. Verwarrend, grillig gedrag als dit kan een teken zijn van dwangmatige controle.
Dwangmatige controle' betekent een gedragspatroon dat ontworpen is om een andere persoon te manipuleren. Het gebeurt in vertrouwensrelaties - we vertrouwen de ander, dus we accepteren de manier waarop hij zich gedraagt. We kunnen er excuses voor verzinnen. Onze gedachten en gevoelens kunnen ons belemmeren om de situatie helder te zien.
Als iemand anders beslist wie je ziet of met wie je contact hebt, wat vind je daar dan van?
Alle opmerkingen worden gemodereerd. Ga naar onze gebruiksvoorwaarden voor richtlijnen over hoe u deel kunt nemen aan onze community.