Inleiding tot voogdijschap

Ongeacht hun leeftijd of gezondheid hebben mensen zaken te regelen en beslissingen te nemen, zoals rekeningen betalen en een dokter kiezen. Als een persoon moeite heeft om deze taken zelf uit te voeren of hier niet toe in staat is, kan de benoeming van een voogd helpen om ervoor te zorgen dat hun zaken worden behartigd en dat de juiste beslissingen namens hen worden genomen.

Een voogdijschap stelt iemand in staat om de zaken en beslissingen van een andere persoon te beheren wanneer deze persoon deze ondersteuning nodig heeft of wenst. Kinderen en mensen met een verstandelijke beperking kunnen bijvoorbeeld voogden nodig hebben om hun beslissingen te behartigen en hun welzijn te garanderen.

Mensen van elke leeftijd kunnen zich in omstandigheden bevinden waarin het hebben van een voogd voordelig of zelfs noodzakelijk is. Veel oudere mensen vinden dat het hebben van een voogd nuttig is als ze moeilijkheden beginnen te krijgen naarmate ze ouder worden.

Wat is een voogd?

Een aangestelde voogd is een rol die bedoeld is om het welzijn en levensbeheer van een persoon die hier zelf niet toe in staat is, te handhaven en te beschermen. Het is een stap om ervoor te zorgen dat kwetsbare mensen worden verzorgd door ervoor te zorgen dat hun beslissingen worden genomen en hun zaken worden beheerd, en wel op de best mogelijke manier.

In dit artikel richten we ons op voogdijschap voor ouderen.

Twee soorten voogdij

Het is handig om te begrijpen dat er twee verschillende soorten voogdijafspraken zijn die oudere mensen helpen:

Eén die je zelf maakt, wat alleen kan zolang je nog beslissingsbevoegd bent. Je kunt je eigen toekomstige beslisser(s) aanwijzen in een formeel document zoals een volmacht of voogd.
Iemand die voor jou wordt aangesteld. Als je je handelingsbekwaamheid verliest en je hebt niet formeel je eigen toekomstige beslissers aangewezen, dan kan er iemand voor je worden aangewezen door een bevoegde en gespecialiseerde organisatie, zoals een administratieve rechtbank.

Variaties per staat en gebied

Elke staat en elk territorium heeft zijn eigen wetten die bepalen hoe een curatele werkt. In verschillende staten en gebieden kunnen dus andere termen worden gebruikt in plaats van 'voogd', zoals beheerder, manager, financieel manager of gemachtigde vertegenwoordiger. Wat een voogd mag behartigen kan ook verschillen: bijvoorbeeld financiële zaken maar geen juridische of persoonlijke beslissingen, of gezondheid en financiële zaken maar geen medische.

In sommige staten en territoria volstaan informele regelingen voor het beheer van levensstijl en persoonlijke beslissingen, zodat bijvoorbeeld een partner of volwassen kind beslissingen kan nemen over welke zorgdiensten de oudere ontvangt of kan zorgen voor het betalen van zijn rekeningen. Maar voor de meeste zaken en in het grootste deel van Australië is een formele afspraak nodig.

Ondanks deze verschillen is het algemene principe - iemand de macht geven om een andere persoon te helpen bij het nemen van beslissingen en het beheren van zijn zaken als hij dat zelf niet kan - in heel Australië hetzelfde.

Ondersteunde besluitvorming

Het nemen van een beslissing is een proces met meerdere stappen, van het besef dat de beslissing moet worden genomen en het verzamelen van de nodige informatie tot het afwegen van de alternatieven en het uitvoeren van de beslissing. Soms heeft iemand alleen hulp nodig bij één of meer van deze stappen om zelf beslissingen te kunnen nemen. Dit staat bekend als 'ondersteunde besluitvorming'.

Wanneer een voogd nodig kan zijn

We hopen allemaal dat we de rest van ons leven onze eigen zaken kunnen regelen, en het kan moeilijk zijn om je voor te stellen dat dit niet zou gebeuren. Hier zijn enkele voorbeelden van situaties waarin een voogdijbenoeming nuttig kan zijn als we ouder zijn:

Leslie's gezichtsvermogen gaat achteruit en hij moet geopereerd worden. Hij maakt een algemene volmacht zodat er voor zijn rekeningen en financiën wordt gezorgd totdat hij hersteld is.
Jenny's handen worden trillerig naarmate ze ouder wordt en ze vindt het nu moeilijk om documenten en papieren te lezen en te ondertekenen als dat nodig is. Jenny leest de documenten samen met haar voogd en vraagt de voogd ze namens haar te ondertekenen.
De moeder van Ray kreeg dementie toen ze 60 was, wat haar beslissingsbevoegdheid aantastte. Ze had geen beslisser voor zichzelf aangewezen. Zodra Ray door de administratieve rechtbank van zijn staat is benoemd tot voogd van zijn moeder, kan hij haar rekeningen betalen en haar verzorging en medische diensten organiseren.
Linda merkt naarmate ze ouder wordt dat ze moeite heeft met het begrijpen van informatie over haar bankrekeningen. Haar kleinzoon, Jay, helpt haar door uit te zoeken wat er nodig is en de informatie aan Linda uit te leggen, zodat ze kan beslissen wat ze wil en de bank op de hoogte kan brengen.

Rollen van voogd en advocaat

Er zijn verschillende beslissingsbevoegde aanstellingen die kunnen helpen om ervoor te zorgen dat de zaken en beslissingen van een oudere worden behartigd, en de termen die deze rollen beschrijven kunnen verwarrend zijn.

Het belangrijkste verschil tussen de twee soorten afspraken is wie ze maakt: de oudere persoon (die alleen iemand kan aanwijzen zolang hij nog in staat is om zijn eigen beslissingen te nemen) of iemand anders (wanneer de oudere persoon niet langer in staat is).

Dus hoewel voogden (soms bekend onder andere termen) dezelfde soort rollen kunnen vervullen als advocaten, wordt over het algemeen gesproken over voogden die worden aangesteld nadat de hoofdpersoon zijn of haar capaciteiten heeft verloren, meestal door een administratieve rechtbank of een andere bevoegde officiële instelling.

Hoe wordt een voogd aangesteld?

Je eigen aanstelling

Je kunt je eigen beslisser aanwijzen zolang je nog wilsbekwaam bent. Je doet dit door het proces te volgen om het/de formele document(en) voor jouw staat of gebied in te vullen. Hoewel de exacte naam van het document dat de benoeming vastlegt van staat tot staat kan verschillen, zijn de opties over het algemeen:

een algemene volmacht, die betrekking heeft op specifieke situaties en perioden zolang de oudere persoon nog wilsbekwaam is
een duurzame volmacht (in het Northern Territory een 'Advance Personal Plan' genoemd), voor als de oudere persoon zijn of haar capaciteiten heeft verloren(we hebben hier meer informatie over het verschil tussen volmachten en duurzame volmachten).
een Enduring Guardian (het equivalent in jouw staat of gebied kan een Advance Care Directive, Advance Personal Plan of een andere naam hebben).

Om je toekomst volledig te plannen en je voor te bereiden op onverwachte omstandigheden, zul je waarschijnlijk meer dan één van deze documenten moeten maken.

> Bekijk onze informatie over staten en territoria om de opties te controleren voor waar je woont.

Aangewezen voor jou

Er kan een beslisser voor je worden aangesteld als je niet meer in staat bent om je eigen beslissingen te nemen, maar zelf niet formeel iemand hebt aangesteld via een volmacht, een voogd of een gelijkwaardig document. Een voogdijraad of administratieve rechtbank kan iemand namens jou aanstellen, onder de relevante wetgeving in de staat of het territorium waar je woont. Afhankelijk van de zaken die de beslisser zal behartigen, kunnen ze een beheerder, financieel manager of een andere naam worden genoemd. Elke staat en territorium heeft een organisatie zoals een Public Guardian of Public Trustee die voor jou kan worden aangesteld (meer hierover hieronder).

Een voogdijraad of administratieve rechtbank kan ook een voogd onderzoeken en benoemen als er bezorgdheid is dat de advocaat of voogd die je voor jezelf hebt benoemd niet in je belang handelt of je wensen respecteert. Hiervoor moet meestal iemand met een belang in jouw welzijn een aanvraag indienen. De raad of tribunaal zal een hoorzitting houden om de aanvraag te bespreken en te beslissen of er een nieuwe voogd nodig is. Ze kunnen de voorgedragen persoon goedkeuren, iemand anders benoemen die ze geschikt achten, of een organisatie zoals de Public Trustee of Public Guardian benoemen.

Duur van de aanstelling

Voogdijbenoemingen die door een bestuur of rechtbank worden gedaan, blijven over het algemeen bestaan totdat ze niet langer nodig zijn. Om er zeker van te zijn dat de aanstelling goed werkt, zal het bestuur of de rechtbank de aanstelling meestal regelmatig evalueren.

Sommige voogdij-afspraken kunnen tijdelijk zijn. Ze kunnen betrekking hebben op een bepaald tijdsbestek (met een vaste begin- en einddatum), of ze kunnen betrekking hebben op een bepaalde omstandigheid (bijvoorbeeld wanneer je in het ziekenhuis ligt). In sommige situaties kan je voogd er zijn om je te helpen je zaken te regelen, terwijl hij in andere gevallen beslissingen zal nemen en voor je zal handelen.

In sommige staten en gebieden is het ook mogelijk om voor korte periodes noodvoogden aan te stellen om te voldoen aan dringende of tijdelijke behoeften. Deze kunnen 'noodvoogden' of 'tijdelijke voogden' worden genoemd.

Kan een voogdijafspraak worden gewijzigd?

Net als bij een afspraak met een advocaat, is het mogelijk dat een voogdijafspraak (die voor jou is gemaakt) wordt gewijzigd als daar een goede reden voor is.

De meeste voogdijraden en administratieve rechtbanken voeren een automatische evaluatie uit van de aanstellingen die ze hebben gemaakt, als onderdeel van hun proces om ervoor te zorgen dat alles goed werkt. Deze evaluatie kan plaatsvinden in de buurt van de vervaldatum van een aanstelling voor bepaalde tijd, of kort nadat de aanstelling ingaat. Als de raad van bestuur of het tribunaal redenen vindt om aan te nemen dat de belangen van de oudere persoon niet volledig worden behartigd, kunnen ze de aanstelling van de voogd intrekken en vervangen door een nieuwe voogd.

Je kunt ook vragen om herziening van de voogdijbeslissing als je het niet eens bent met de beslissing van het bestuur of de rechtbank, of als je omstandigheden veranderen. Over het algemeen kun je dit doen door een aanvraagformulier in te vullen en in te dienen bij het betreffende bestuur of tribunaal. Controleer of er een tijdslimiet is voor het indienen van een verzoek tot herziening en volg de instructies zorgvuldig op.

Als het verlies van wilsbekwaamheid van een oudere de reden is voor de aanstelling van een voogd, kan hij zelf geen aanvraag indienen om de beslissing te laten herzien. De aanvraag moet worden ingediend door iemand die belang heeft bij zijn welzijn, zoals een familielid of goede vriend.

Redenen voor verandering

Van voogden wordt verwacht dat ze beslissingen nemen en zaken regelen zoals de oudere dat zelf zou doen. Ze moeten de oudere persoon ook ondersteunen bij het nemen van beslissingen die hij of zij met hulp kan nemen. Een reden om een aanstelling te laten beoordelen is wanneer men denkt dat de voogd zich niet aan deze vereisten houdt. Als blijkt dat de voogd nalatig of oneerlijk handelt, kan dat juridische gevolgen hebben.

Een andere reden zou zijn dat de voogd beslissingen neemt over zaken waartoe hij niet bevoegd is. Een voogd moet volledig begrijpen wat hij wel en niet mag behartigen en hij moet die grenzen respecteren.

Wat te doen als een voogdij niet goed werkt

Als je betrokken bent bij een oudere persoon die een voogd heeft, ben je misschien in een goede positie om op te merken of de regeling werkt of dat er iets niet klopt.

De voogd moet handelen in het belang van de oudere, zijn wensen en voorkeuren voor zijn eigen zaken respecteren en hem betrekken bij het nemen van beslissingen als dat mogelijk is. Als je je zorgen maakt dat dit niet gebeurt, is de eerste stap om te proberen met de voogd te praten en te zien of de kwestie op die manier kan worden opgelost.

De volgende stap, als je bezorgdheid blijft bestaan, is een aanvraag indienen bij de voogdijraad of het administratieve tribunaal om de voogdijbenoeming te herzien. Je aanvraag kan leiden tot een hoorzitting en de uitkomst kan zijn dat er een nieuwe voogd wordt aangesteld. Raadpleeg voor meer informatie over deze procedure de Compass pagina over voogden en curatoren in je staat of gebied.

Openbare kantoren voor voogdij

Elke staat en territorium in Australië heeft openbare kantoren die hulp bieden bij voogdijbenoemingen. Hoewel de namen van deze kantoren van plaats tot plaats kunnen verschillen, zijn de rollen en verantwoordelijkheden in het hele land vergelijkbaar.

Administratieve rechtbanken

In de meeste rechtsgebieden worden ze Civil and Administrative Tribunals (CAT's) genoemd. Dit zijn onafhankelijke organen die door de wetgeving van een staat of territorium gemachtigd zijn om op te treden in burgerlijke en administratieve zaken. Het is hun taak om verschillende kwesties uit het dagelijks leven te onderzoeken en te beslissen - bijvoorbeeld zaken zoals consumentenklachten en huurgeschillen, gevallen van discriminatie en disciplinaire zaken voor sommige beroepen.

Wanneer een oudere persoon geen voogd heeft, maar hulp nodig heeft bij het nemen van beslissingen en het beheren van zijn zaken, kan een bezorgde vriend of familielid een aanvraag indienen bij het relevante CAT om een voogd aan te stellen. In veel gevallen kan de persoon die de aanvraag indient vragen om als voogd op te treden, maar als er geen geschikte persoon kan worden benoemd, kan de rechtbank een openbaar ambt als voogd benoemen.

Publieke voogden, pleitbezorgers en trustees

Dit zijn overheidsinstanties die civiele diensten verlenen, zoals het beheren van de nalatenschap en financiën van mensen, het opstellen van testamenten, het beheren van trustfondsen en het optreden als voogd van een persoon als deze door een CAT op aanvraag is benoemd. De meeste staten en territoria hebben een Public Trustee en een aparte Public Guardian of Advocate (NSW en de ACT hebben elk een gecombineerde Trustee en Guardian).

Als aangestelde voogden kunnen Public Guardians, Advocates en Trustees verantwoordelijk zijn voor verschillende zaken (met verschillende titels), afhankelijk van de thuisstaat of het territorium. De termen die je zou kunnen horen wanneer je te maken hebt met een van deze instanties zijn 'aangestelde voogd', 'aangestelde beheerder' of 'aangestelde beheerder'.

In sommige staten en territoria kan het CAT de instantie aanstellen als een tijdelijke of noodvoogd. De aanstelling van een Public Guardian, Advocate of Trustee is echter meestal een regeling voor de langere termijn en zal door het CAT op gezette tijden worden herzien om het succes van de aanstelling te controleren.

Disclaimer: De informatie op deze website is geen vervanging voor individueel juridisch advies.

Downloaden

Alle opmerkingen worden gemodereerd. Ga naar onze gebruiksvoorwaarden voor richtlijnen over hoe u deel kunt nemen aan onze community.