Je bent niet alleen

Je bent niet alleen

Als nieuwsjournalist heb ik meer dan drie decennia lang een aantal confronterende onderwerpen behandeld: politieke omwentelingen, rampen met gruwelijke verliezen aan mensenlevens, een seriemoordenaar, terrorisme. Ik heb het beste en het slechtste van de mensheid gezien, samen met keerpunten in de geschiedenis van Australië die de natie hebben geschokt en stof tot nadenken, verdriet en vooral actie hebben gegeven.

Ouderenmishandeling schreeuwt om actie, om een massale golf van bewustwording, om fatsoenlijke financiering en om zorg en - het allerbelangrijkste - nieuwsgierigheid in plaats van een 'oogje dichtknijpen'.

Het is niet het probleem van iemand anders; ouderenmishandeling komt in ieders postcode voor. Het gebeurt in 'goede' en liefdevolle gezinnen. Het is niet specifiek voor bepaalde culturele gemeenschappen. We kennen allemaal wel iemand die er medeplichtig aan is geweest, die eronder geleden heeft of eronder lijdt, of we lopen zelf het risico.

De National Elder Abuse Prevalence Study (2021) uitgevoerd door het Australian Institute of Family Studies onthulde dat één op de zes Australiërs te maken heeft gehad met psychologisch, fysiek, financieel of seksueel misbruik of verwaarlozing. Het onderzoek was statistisch significant, met een deelnemerscohort van 7.000, die allemaal in de gemeenschap woonden, niet in de ouderenzorg. Stel je voor wat een nog groter onderzoek aan het licht zou kunnen brengen: een nog ongemakkelijker waarheid.

Tijdens een nationale conferentie over ouderenmishandeling, die dit jaar werd georganiseerd door Elder Abuse Action Australia en de Council on the Ageing (COTA) Tasmania, werd door spreker na spreker gezegd dat "reageren op ouderenmishandeling op nationale schaal complex is. Er zijn gegevens nodig om richting te geven aan preventie, het ontwerpen van diensten en bewustmakingscampagnes op gemeenschapsniveau. Het vereist ook consistentie tussen beleidskaders en wettelijke en administratieve middelen om ouderen beter te ondersteunen om zelf actie te ondernemen" (Elder Abuse Action Australia, EAAA).

Je zou kunnen zeggen: 'Hoe moet ik dat weten? Over deze dingen wordt niet gesproken. Maar luister je wel?

Een paar jaar geleden, toen ouderenmishandeling nog maar net als wijdverspreid in de Australische samenleving werd erkend en de diensten nog bezig waren met een inhaalslag, hielp ik 'Brigid'* ongewild om het financiële misbruik van hun moeder door haar zus aan het licht te brengen. De moeder was in het beginstadium van dementie, maar genoot verder van een actief, onafhankelijk en sociaal leven, waarbij ze altijd graag op haar kleinkinderen paste. De waarschuwingssignalen waren er: Moeder, begin 80, was verhuisd naar een oma flat in de achtertuin van haar huis.

Brigid keek toe hoe haar oudere zus en haar gezin plotseling hun intrek namen in het huis van de moeder en begonnen met een renovatie. Toen werden er overzeese vakanties en luxe artikelen gekocht. Voor een gezin dat zich ooit zorgen maakte over geld, was dat opeens geen probleem meer.

Gewapend met een volmacht ontdekte Brigid dat het hypotheekvrije huis van haar moeder was geherfinancierd en dat er tot haar schrik honderdduizenden dollars - een kwart van de waarde van het huis in de buitenwijk - waren opgenomen, online transactie na transactie.

Brigid lichtte de bank in omdat ze bang was dat de toekomstige financiële onafhankelijkheid van haar moeder en haar eventuele verzorging op het spel stonden. Er ontstond een zeer verbrokkelde relatie met haar zus, die overliep in de dierbare relatie met haar moeder. De financiën van haar moeder werden in handen gegeven van de Public Guardian and Trustee, het huis werd verkocht en haar moeder werd in een verpleeghuis geplaatst.

Terugkijkend zei Brigid: "Als je denkt dat er iets mis is, betrek er dan andere mensen bij; bespreek het met andere familieleden en de vrienden van je dierbare. Vraag "Heb je een verandering opgemerkt?" Leg de stukjes bij elkaar.

Het is nu een jaar geleden dat ik begon met mijn werk voor de Elder Abuse Action Australia en Compass. Deze wereldvermoeide journalist heeft in gelijke mate schok en ontzag ervaren. Het is mijn taak geweest om nieuwsgierig te zijn; ik heb vragen gesteld aan Aboriginal Ouderen, de Australian Banking Association, de Federation of Ethnic Community Councils, Relationships Australia, advocaten uit de gemeenschap en deskundigen op het gebied van ouderenrecht, om er maar een paar te noemen.

Met het team van de EAAA en Compass is er een nationale conferentie geweest. We hebben webinars gehouden, waar tienduizenden mensen naar hebben gekeken en geluisterd, terwijl honderden mensen vragen hebben gesteld, hongerig naar informatie. Keer op keer heb ik het nummer '1800 ELDER HELP, 1800 353 374' genoemd.

Op sociale media hebben lang verloren vrienden contact opgenomen over hun ervaring met ouderenmishandeling, dus ja, ik ken iemand die ermee te maken heeft.

En jij misschien ook.

* Naam veranderd voor privacy.

Auteur: Philippa McDonald

Als jij of iemand die je kent hulp nodig heeft bij het aanpakken van ouderenmishandeling, begin dan bij kompas.info of bel 1800 ELDERHelp (1800 353 374).

---

Over de auteur

Phillipa McDonald

Philippa McDonald is al 30 jaar werkzaam bij ABC News en een van de meest erkende, gerespecteerde...

Profiel bekijken